دسته بندی ها: مقالات

14 خرداد 1399 توسط یگانه عرب 0 دیدگاه

زگیل تناسلی ، خطرات، علل ایجاد آن، درمان آن در مردان

زگیل تناسلی یکی از بیماری های عفونی جدی ای می باشد که باید به سرعت تشخیص داده شده و راهکارهای مختلفی برای درمان آن به کار گرفته شوند. از این رو در ادامه به بررسی نکاتی در رابطه با این موضوع خواهیم پرداخت از این رو همراه ما باشید.

چه عواملی خطر ابتلا به زگیل تناسلی را افزایش می دهد؟

عوامل متعددی وجود دارند که هر کدام از آن ها به نحوی می توانند بر روی ابتلا به زگیل تناسلی تاثیر خود را بگذارند. به طور کلی آن دسته از افرادی که رابطه های جنسی متعدد دارند، احتمالا مبتلا به این عارضه را در خود افزایش می دهند. برای درمان به مطب دکتر علیرضا عابدی مراجعه نمایید.

زگیل تناسلی بر روی اندام های جنسی

این عفونت می تواند بر اثر عواملی همچون موارد زیر ایجاد شوند:

  • اگر دو فرد رابطه جنسی محافظت نشده ای را با یک دیگر داشته باشند، می توانند ریسک احتمال به انواع زگیل های تناسلی را در خود افزایش دهند. از این رو توصیه ای که برای اینگونه افراد وجود دارد این است که در حین رابطه از کاندوم استفاده کنند.
  • همچنین اگر هر کدام از افراد به یکی دیگر از بیماری های مقاربتی دچار باشد، در حین رابطه می تواند آن را به شریک جنسی خود نیز انتقال دهد و همین موضوع باعث ایجاد این عارضه در دستگاه تناسلی خواهد شد.
  • قبل از شروع هر رابطه ای باید به طور کامل از سوابق آن اطلاع داشته باشید. چرا که ممکن است فرد با خود عارضه هایی را به همراه داشته باشد. از این رو بهترین کاری این است که قبل از هر چیزی در رابطه با این قبیل موضوعات با یک دیگر حرف هایی را بزنید.
  • یکی دیگر از فاکتورهایی که باعث افزایش احتمال مبتلا شدن به این عارضه را افزایش می دهد، شروع رابطه جنسی از سنین پایین است. از این رو باید دقت زیادی را داشته باشید. روابط کنترل شده ای را در پیش داشته باشید تا بتوانید از سلامتی جسمی در کنار سلامت جنسی بهره مند شوید.

افرادی که رابطه های جنسی دارند برای کنترل کردن و تشخیص به موقع آن ها باید به پزشک ارولوژی مراجعه کنند. پزشک شما باید توانایی های لازم را در تشخیص زود هنگام داشته باشد. در غیر این صورت می تواند مشکلات بزرگ تری برای شما به وجود آید که نمونه ای از آن ها سرطان و مشکلات شدید در هنگام زایمان می باشند.

دلایل ایجاد زگیل تناسلی در مردان

قبل از هر چیز باید به این نکته توجه داشته باشید که زگیل تناسلی یک بیماری ویروسی مقاربتی است، پس دلیلش رابطه جنسی با فردی است که ناقل این ویروس بوده. ویروس اچ‌پی‌وی در بدن زنان و مردان ممکن است خیلی خیلی دیر علائم خودش را نشان بدهد و حتی تا چند ماه هیچ نشانه‏‎ای نداشته باشد. بنابراین ممکن است در هنگام رابطه جنسی، ندانید که شریکتان ناقل است. تماس مستقیم پوست با پوست این ویروس را انتقال می‌دهد. زگیل تناسلی یکی از مسری‌ترین بیماری‌های پوستی است و در اولین تماس منتقل خواهد شد بنابراین بهتر است همیشه از کاندوم استفاده کنید.

همچنین بیشتر آقایان در قسمت های زیر زگیل های تناسلی را می بینند:

  • نوک آلت تناسلی
  • روی بدنه آلت
  • پوست کیسه‌های بیضه
  • دور مقعد

علائم زگیل تناسلی در مردان

همان‎‌ طور که گفتیم، اگر به زگیل تناسلی مبتلا شده باشید احتمالا تا ماه‌ها هیچ علامتی روی پوستتان نمی‌بینید. اما اولین نشانه‎های وجود این بیماری پوستی احساس سوزش و خارش است. ممکن است احساس کنید پوستتان حساس‌تر از همیشه شده یا ترشح و رطوبت غیرعادی در آن مکان ببینید. با این علائم، بهتر است به پزشک پوست مراجعه کنید چون حتی اگر نشانه وجود اچ‌پی‌وی نباشند، نشان می‌دهند که چیزی در پوست شما از حالت عادی خارج شده.

درمان زگیل تناسلی

زگیل تناسلی معمولا برجسته و سفت است و حالتی گوشتی دارد و در اطراف ناحیه تناسلی یا مقعد شما دیده می‎شود. ممکن است – در صورت عدم درمان- گسترش پیدا کنند. چند زگیل کنار هم، معمولا نشان‌دهنده ی این است که دیر برای درمان اقدام کرده‎اید. وجود زگیل ها در اطراف نواحی دهان که می تواند ناشی از ارتباط جنسی دهانی باشد . همچنین اگر وقت ادرار دچار درد می‌شوید، ممکن است زگیل تناسلی در مسیر مجاری ادراری شما قرار گرفته باشد.

زگیل تناسلی در مردان چگونه درمان می شود؟

درست مثل بقیه زائده‌های پوستی، زگیل تناسلی هم می‌تواند با لیزر یا کریوتراپی درمان شود. در مواقعی که تعداد زگیل‌ها زیاد باشد یا خطرناک شده باشند، با جراحی آن‎ها را برمی‌دارند. در درمان لیزری، فرد تنها یک بی‌حسی موضعی دریافت می‎کند و بعد در مدت زمانی کمتر از یک ساعت پزشک با استفاده از اشعه لیزر، بافت زگیل را می‏سوزاند. بافت سوخته به راحتی از پوست جدا می‌شود. کریوتراپی درست برعکس است و بر یخ زدن بافت متمرکز می‏شود. در کریوتراپی، با استفاده از نیتروژن مایع با دمای خیلی پایین، سلول‌های زگیل را دچار یخ‌زدگی میکنند تا از بین بروند. طب سنتی هم برای از بین بردن زگیل تناسلی راه حل‌های زیادی مثل استفاده از آلوئه ورا، عسل و… دارد که اثرگذاری‌شان کمتر و دیرتر خواهد بود.

 

برای درمان انواع زگیل های تناسلی می توانید به یک پزشک ارولوژی مراجعه کنید تا تکنیک های مورد نیاز را برای شما به کار گیرد. متخصصان مختلفی در سرتاسر ایران وجود دارند که می توانند به نحوی در درمان سریع شما کمک کنند. پزشک ارولوژی در اصفهان یکی از بهترین گزینه هایی می باشد که در پیش روی شما قرار گرفته است.

نویسنده: یگانه عرب

منبع: گوگل

 

14 خرداد 1399 توسط یگانه عرب 0 دیدگاه

زگیل تناسلی و عوارض و علائم ابتلا به این بیماری را بشناسید…

زگیل تناسلی شایع‌ترین عفونت ویروسی است که از راه رابطه جنسی منتقل می‌شود و عامل آن ویروس پاپیلوم انسانی (HPV) است که حین تماس جنسی منتقل می‌شود.

با مطالعه این مقاله می‌توانید اطلاعات خود را در زمینه علائم زگیل تناسلی افزایش دهید، با روش‌های درمان عفونت HPV و همچنین جلوگیری از ابتلا به آن آشنا شوید.

اگر زگیل تناسلی درمان نشود، بزرگ می‌شود یا تعداد آن افزایش می‌یابد. زگیل تناسلی معمولاً بی‌خطر است و حتی اگر درمان نشود آسیبی به سلامتی نمی‌زند، اما تحمل آن ناراحت کننده است و ظاهر نا‌زیبایی دارد. با درمان کردن زگیل احتمال سرایت آن به دیگران کاهش می‌یابد.

دکتر علیرضا عابدی، متخصص ارولوژی در اصفهان در خدمت شما عزیزان می باشد. برای درمان این بیماری می توانید به مطب دکتر عابدی مراجعه نمایید.

عوارض ثانویه زگیل تناسلی شامل چه مواردی است؟

 

زگیل های تناسلی علاوه بر عارضه خود و تاثیری که بر روی پوست می گذارد، می تواند عوارض دیگری را نیز با خود به همراه داشته باشد. از این عوارض ثانویه می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • سرطان
  • مشکلات بارداری

سرطان یکی از عوارض ثانویه ای است که می تواند در پی این عارضه ایجاد شود. سرطان دهانه رحم یکی از گزینه هایی است که به طور کاملا مستقیم بر روی با عفونت های تناسلی در ارتباط هستند.

این نوع سرطان تنها یکی از مواردی است که فرد می تواند به آن مبتلا شود و در گاهی اوقات موارد بسیار گسترده تری در اختیار خود دارد که از آن ها می توان به سرطان مقعد، فرج، پنیس و دهان و گلو اشاره کرد.

از این رو زنان و مردانی که مستعد دریافت عوارض دیگری هستند باید نسبت به تست پاپ اسمیر اقدام کنند. برای این تست باید به یک  پزشک ارولوژی مراجعه شود. یک متخصص ارولوژی در اصفهان می تواند به خوبی به آزمایش شما بپردازد و از خطرات احتمالی با تشخیص به موقع جلوگیری کند.

زگیل تناسلی

 

مشکلات مربوط به بارداری

 

به طور حتم یکی از اصلی ترین مشکلاتی که بر اثر زگیل تناسلی ممکن به وجود آید، عوارضی مربوط به بارداری است. به گونه ای که این زگیل ها به مرور زمان می توانند بزرگ شوند و مشکلاتی را در دفع ادرار برای فرد ایجاد کنند. اگر بر روی دیواره واژن این زگیل ها دیده شوند، می توانند عوارض خطرناکی را ایجاد کنند. به گونه ای که بافت واژن در هنگام زایمان به حالت اتساع در می آید.

هنگامی که زگیل های موجود به این حالت برسند، ممکن است در طی زمان باعث خونریزی شوند. از این رو باید به سرعت درمان شوند و ردی از آن ها بر پوست و یا دیواره های واژن باقی نمانند.

 

با علائم، نشانه ها و نحوه تشخیص این عارضه آشنا شوید

 

بیماری زگیل تناسلی با علائم و نشانه‌های واضح و مشخصی همراه است که بسیاری از آنها به سادگی توسط خود فرد قابل تشخیص هستند. البته در برخی موارد  این زائده‌ها درون نواحی داخلی دستگاه تناسلی (درون واژن یا دهانه ی رحم) به وجود می‌آیند و با علائم خاصی هم همراه نیستند اما تشخیص زگیل تناسلی در مردان راحت تر است.

در چنین شرایطی تشخیص این بیماری کار آسانی نیست و به بررسی‌های پزشکی نیاز دارد. بیشتر افراد زمانی به وجود این بیماری در بدن خود پی می برند که با علائم و نشانه‌های ظاهری آن برخورد می‌کنند.

اصلی ترین علت وجود زگیل تناسلی چیست؟

همان طور که گفته شد اصلی‌ترین علت وجود این عارضه، نوعی ویروس  DNA دار به نام  HPV یا پاپیلومای انسانی می باشد. این ویروس به طور کلی مسبب به وجود آمدن تمامی انواع زگیل هاست ولی از آنجایی که تا به امروز بیش از 100 تیپ مختلف از آن شناسایی شده است، هر تیپ زگیل های متفاوتی را در سطوح مختلف بدن ایجاد می‌کنند.

برخی از تیپ های ویروس HPV عامل ایجاد زگیل های تناسلی شناخته شده اند.

زگیل تناسلی

به طور کلی تمامی زگیل‌ها و زگیل‌های تناسلی که در بدن فرد به وجود می‌آیند، در اثر ابتلا به ویروس HPV می‌باشد و عامل دیگری در بروز آن سهیم نیست.

اما نکته ی مهمی که در این رابطه وجود دارد، دوره ی خاموشی این بیماریست.

همانطور که گفتیم ویروس HPV در اثر اولین تماس و رابطه ی جنسی با فرد آلوده به بدن فرد منتقل می شودولی علائم و نشانه های زگیل های تناسلی بلافاصله در بدن فرد به وجود نمی آید. برای درمان زگیل های تناسلی به متخصص ارولوژی در اصفهان مراجعه نمایید.

علائم زگیل تناسلی در چه مدت زمانی خودشان را نشان می دهند؟

با توجه به وضعیت سیستم ایمنی بدن هر فرد، مدت زمانی طول می کشد تا زگیل های تناسلی علائم و نشانه های خود را نشان دهند. این مدت زمان را نمی توان به طور دقیق مشخص کرد و به فاکتورهای زیادی بستگی دارد ولی به طور کلی از زمان دریافت ویروس، در حدود 3 ماه طول می کشد تا علائم و نشانه های زگیل های تناسلی بر روی بدن فرد مشاهده شود.

البته در برخی افراد که به سایر بیماری های آمیزشی مبتلا هستند و سیستم ایمنی بدنی آنها بسیار ضعیف است علائم و نشانه های زگیل های تناسلی در مدت زمان بسیار کوتاه تری ایجاد می شوند.

در  برخی موارد مشاهده شده است که فرد پس از رابطه ی جنسی با شریک جنسی خود به این عارضه مبتلا شده است ولی خود فرد آلوده ممکن است تا سال ها هیچ علائمی از زگیل های تناسلی بر روی بدنش نداشته باشد.

تهیه شده توسط وبسایت دکتر علیرضا عابدی

 

14 خرداد 1399 توسط یگانه عرب 0 دیدگاه

تنگی مجرای ادراری چیست و چگونه درمان می شود ؟

تنگی مجرای ادراری عارضه ای است که باید حتما مورد درمان قرار گیرد.

مجرای ادراری لوله ای است که ادرار از طریق آن از مثانه خارج شده و به خارج از بدن هدایت می شود. اندازه این مجرا به قدری است که ادرار به راحتی از آن خارج می شود؛ اما زمانی که این مجرا باریک شود، جریان ادرار با مشکل مواجه می شود. به این مشکل تنگی مجرای ادراری می گویند.

تنگی مجرای ادراری مشکلی است که معمولا مردان را درگیر می کند و احتمال ابتلای این مشکل در زنان بسیار کمتر است. برای حل هارضه های تنگی مجرای ادراری می توانید به مطب دکتر علیرضا عابدی در اصفهان مراجعه نمایید.

دلایل به وجود آمدن مشکل تنگی مجرای ادراری چیست؟

همانطور که در بالا اشاره کردیم، به گرفتگی مجرای ادرار، تنگی مجرای ادراری می گویند. این مشکل معمولا به خاطر التهاب بافت مجرا و یا بافت اسکار باقی مانده از زخم های مجرای ادرار به وجود می آید. بافت اسکار به بافتی می گویند که در اثر جای زخم باقی مانده باشد. زخم های مجرای ادراری ممکن است به دلایل مختلفی ایجاد شده باشند.

پسران جوانی که جراحی هیپوسپادیاس انجام می دهند (روشی برای اصلاح مجرای ادراری ناقص) و افرادی که بعد از تغییر جنسیت یا به دلایل دیگر عمل کاشت آلت تناسلی را انجام می دهند، بیشتر از دیگران در معرض ابتلا به تنگی مجرای ادراری قرار دارند.

 

در بعضی مواقع آسیب های وارد شده به بدن می تواند باعث ایجاد تنگی مجرای ادراری شود. در خیلی از اوقات حوادثی مانند تصادف یا ضربه به بیضه خطر این مشکل را بیشتر می کند.

در ادامه برخی از علت های احتمالی تنگی مجرای ادراری را معرفی می کنیم که شامل موارد زیر هستند:

  • شکستگی در قسمت لگن
  • اتصال سوند به آلت تناسلی
  • پرتو درمانی
  • عمل جراحی که بر روی پروستات انجام شده باشد
  • هیپرپلازی خوش خیم پروستات

علت های نادری هم وجود دارد که گهگاهی باعث ایجاد تنگی مجرای ادراری می شوند:  

  • توموری که در نزدیکی مجرای ادراری رشد کرده است و باعث تنگی مجرای ادراری شده
  • عفونت های ادراری که درمان نمی شوند و یا فرد به دفعات زیاد به این عفونت ها مبتلا می شود
  • عفونت های مقاربتی (STI) مانند سوزاک یا کلامیدیا

عواملی که ریسک ابتلا به تنگی مجرای ادراری را بالا می برند چه چیز هایی هستند؟

برخی از مردان بیشتر از سایرین در معرض ابتلا به تنگی مجرای ادراری قرار دارند، مخصوصا افرادی که:

  • یک یا چند بیماری مقاربتی دارند
  • اخیرا برای ادرار کردن از سوند استفاده کرده اند
  • به دلیل عفونت به عارضه اورتریت (تورم و سوزش در مجرای ادراری) دچار شده اند
  • پروستاتشان بزرگ شده است

علائم تنگی مجرای ادراری چیست؟

تنگی مجاری ادراری علائم زیادی می تواند داشته باشد و درجه این علائم از خفیف تا شدید هستند. برخی از علائم تنگی مجرای ادراری شامل موارد زیر است:

  • جریان ادرار ضعیف می شود و یا حجم ادرار کاهش می یابد
  • بیمار دائما احساس نیاز به ادرار کردن می کند
  • بیمار بعد از ادرار کردن احساس می کند مثانه اش به طور کامل خالی نشده
  • در حین ادرار کردن جریان ادرار دائما قطع و وصل می شود
  • احساس وجود درد یا سوزش در هنگام ادرار کردن
  • بی اختیاری در نگه داشتن ادرار
  • احساس درد در لگن یا ناحیه پایینی شکم
  • ترشح مواد از مجرای ادرار
  • احساس درد و تورم در آلت تناسلی
  • دیدن خون در مایع منی یا ادرار
  • تیره شدن رنگ ادرار
  • عدم توانایی در ادرار کردن (این مورد بسیار جدی است و نیاز به مراجعه فوری به پزشک اورولوژی دارد)

تنگی مجرای ادراری چگونه تشخیص داده می شود؟

در صورت مشاهده علائم بالا بهتر است به پزشک اورولوژی مراجعه کنید. برای تشخیص این عارضه، دکتر متخصص اورولوژی ممکن است از روش های مختلفی استفاده کند.

بررسی علائم و سابقه پزشکی بیمار

بهتر است در همان مراجعه اول علائمی که دارید را به پزشک اورولوژی گزارش دهید. ممکن است پزشک اورولوژی شما در مورد بیماری هایی که در گذشته داشته اید سوالاتی بپرسد تا عوامل بالا برنده خطر ابتلا به این بیماری را پیدا کند.

انجام معاینه بدنی

یک معاینه بدنی ساده از آلت تناسلی می تواند به پزشک اورولوژی کمک کند تا از وجود تنگی مجرای ادراری باخبر شود. پزشک اورولوژی به راحتی قرمزی (یا ترشحات مجرای ادراری) را تشخیص می دهد و نواحی که سخت یا متورم شده اند را شناسایی می کند.

انجام آزمایشات

علاوه بر معاینه بدنی، ممکن است پزشک اورولوژی تصمیم بگیرد آزمایشات زیر را تجویز کند: 

  • اندازه گیری میزان جریان  ادرار در هنگام ادرار کردن
  • تجزیه و تحلیل خصوصیات فیزیکی و شیمیایی ادرار برای مشخص شدن اینکه آیا باکتری (یا خون) در ادرار وجود دارد یا خیر
  • سیستوسکوپی: در این روش یک لوله کوچک که مجهز به دوربین است را به بدن وارد می کنند تا داخل مثانه و مجرای ادراری را مشاهده کنند. این روش دقیق ترین راه برای بررسی علت ترشحات مجرای ادراری است.
  • اندازه گیری اندازه باز شدن مجرای ادراری
  • آزمایش های مربوط به عفونت های کلامیدیا و سوزاک 

چه روش هایی برای درمان تنگی مجرای ادراری وجود دارند؟

درمان این بیماری به شدت و علت به وجود آمدن آن بستگی دارد. این روش ها شامل موارد زیر هستند:

درمان غیر جراحی تنگی مجرای ادراری

در این روش درمانی پزشک اورولوژی با استفاده از یک ابزار پزشکی به نام دیلاتور، مجرای ادراری را گشادتر می کند. این یک روش سرپایی است و مجبور نیستید بعد از درمان، شب را در بیمارستان بمانید. پزشک اورولوژی در چند مرحله سیم های کوچک با قطر های مختلف را از کمترین قطر تا بیشترین قطر از طریق مجرای ادراری وارد مثانه می کند. بعد از هر بار عبور دادن میله، میله بعدی قطر بیشتری دارد و به مرور زمان قطر مجرای ادراری افزایش می یابد.

 

یکی دیگر از روش های درمان غیر جراحی تنگی مجرای ادراری، قرار دادن طولانی مدت سوند ادرار است. معمولا ازین روش در مواردی که تنگی مجرای ادراری به مرحله حاد رسیده و بیمار قادر به ادرار کردن نیست استفاده می کنند. از عوارض این روش می توان به تحریک مثانه و عفونت ادراری اشاره کرد.

 

عمل جراحی تنگی مجرای ادراری

عمل جراحی که برای درمان تنگی مجرای ادراری به کار می برند، عمل یورتروپلاستی نام دارد که عمل سنگین و زمان بری است. در این عمل دکتر اورولوژی بافت های آسیب دیده را از بدن خارج می کند و مجرای ادراری را بازسازی می کند.

انحراف جریان ادرار

ممکن است پزشک اورولوژی در موارد شدید این عارضه یشنهاد انحراف جریان ادرار را بدهد. در این روش مثانه به طور کامل از بدن خارج می شود و معمولا از قسمتی از روده برای هدایت جریان ادرار به سمت خارج از بدن استفاده می شود. ازین روش در زمانی استفاده می کنند که مثانه به شدت آسیب دیده باشد و راه درمانی برای آن وجود نداشته باشد.

چگونه می توان از تنگی مجرای ادراری جلوگیری کرد؟

در بعضی از مواقع نمی توانید جلوی ابتلا به این عارضه را بگیرید. اما روش هایی برای کمتر کردن خطر ابتلا وجود دارد.

از آنجایی که یکی از علت های به وجود آمدن این عارضه عفونت های مقاربتی است، با استفاده از روش های پیشگیری مناسب در هنگام برقراری رابطه جنسی، می توانید تا حدودی جلوی ابتلا را بگیرید.

یادتان باشد اگر به طور ناگهانی علائم تنگی مجرای ادراری را مشاهده کردید، باید هر چه سریع تر به پزشک اورولوژی مراجعه کنید تا جلوی عوارض جدی آن را بگیرید.

منبع:

https://www.healthline.com/health/urethral-stricture#diagnosis

مترجم: یگانه عرب

5 خرداد 1399 توسط یگانه عرب 0 دیدگاه

بی اختیاری ادرار و آن چه که باید در مورد این بیماری بدانید

                     

بی اختیاری ادرار نشت غیر ارادی ادرار است. یعنی وقتی که فرد قصد دفع ادرار ندارد ادرار میکند.

کنترل بر روی اسفنکتر ادرار از بین رفته یا تضعیف می شود.

بی اختیاری ادرار یک مشکل شایع است که بسیاری از افراد را مبتلا می کند.

طبق آمار انجمن ارولوژیک آمریکا، یک چهارم تا یک سوم زنان و مردان در ایالات متحده بی اختیاری ادرار را تجربه می کنند.

بی اختیاری ادرار در زنان بیشتر از مردان رخ می دهد. تصور می شود که حدود 30 درصد از زنان 30 تا 60 ساله در مقایسه با 5/5 تا 5 درصد از مردان از این بیماری رنج می برند . برای درمان این عارضه می توانید به مطب دکتر علیرضا عابدی در اصفهان مراجعه نمایید.

حقیقتی در مورد بی اختیاری ادرار

در اینجا نکات کلیدی در مورد بی اختیاری ادرار ذکر شده است. جزئیات بیشتر در مقاله اصلی است.

  • بی اختیاری ادرار در زنان بیشتر از مردان است.
  • دلایل زیادی برای بروز بی اختیاری ادرار وجود دارد.
  • چاقی و سیگار کشیدن هر دو، عامل خطری برای بی اختیاری ادرار هستند.

بی اختیاری ادرار چیست؟

بی اختیاری ادرار زمانی رخ می دهد که فرد نمی تواند مانع از خروج ادرار شود.

این عامل می تواند ناشی از عوامل استرس زا مانند سرفه باشد، در حین بارداری و بعد از آن نیز می تواند اتفاق بیفتد و در مواردی مانند چاقی شایع تر است.

شانس وقوع آن با افزایش سن افزایش می یابد.

کنترل مثانه و ورزش های کف لگن یا Kegel می تواند به جلوگیری یا کاهش آن کمک کند.

درمان بی اختیاری ادرار

درمان به عوامل مختلفی از جمله نوع بی اختیاری، سن بیمار، سلامت عمومی و وضعیت روانی آنها بستگی دارد.

بی اختیاری ناشی از استرس

تمرینات کف لگن، که به عنوان تمرین های کگل نیز شناخته می شود، به تقویت عضله اسفنکتر ادرار و عضلات کف لگن کمک می کند – ماهیچه هایی که به کنترل ادرار کمک می کنند.

تمرینات مثانه برای درمان بی اختیاری ادرار

  • به تأخیر انداختن رویداد: هدف، کنترل تحریک به دفع ادرار است .بیمار می آموزد که چطور زمانی که تحریک به دفع ادرار می شود دفع ادرار را به تاخیر بیندازد.
  • دو بار رد کردن: این شامل تکرر ادرار است، سپس چند دقیقه منتظر ماند و دوباره ادرار کرد.
  • جدول زمانی توالت: فرد حمام را در ساعات مشخص در طول روز برنامه ریزی می کند، مثلاً هر 2 ساعت یکبار.

تمرینات مثانه به بیمار کمک می کند تا به تدریج کنترل مثانه خود را بدست آورد.

داروهایی برای بی اختیاری ادرار

در صورت استفاده از داروها، این معمولاً در ترکیب با سایر تکنیک ها یا تمرینات است.

داروهای زیر برای درمان بی اختیاری ادرار تجویز می شود:

  • آنتی کولینرژیک مثانه های بیش فعال را آرام می کند و ممکن است به بیماران مبتلا به بی اختیاری ادرار کمک کند.
  • استروژن موضعی ممکن است باعث تقویت بافت در مجرای ادراری و واژن شود و برخی از علائم را کاهش دهد.
  • ایمی پرامین Tofranil  یک ضد افسردگی سه حلقه ای است.

تجهیزات پزشکی

دستگاه های پزشکی زیر برای خانم ها طراحی شده اند.

  • درج مجاری ادراری: یک زن قبل از فعالیت دستگاه را وارد می کند و وقتی می خواهد ادرار کند ، آن را خارج می کند.
  • Pessary:  یک حلقه سفت و سخت در داخل مهبل وارد شده و تمام روز پوشیده می شود. این به نگه داشتن مثانه و جلوگیری از نشت کمک می کند.
  • پرتونگاری رادیو فرکانس: بافت در دستگاه ادراری تحتانی گرم می شود. هنگامی که بهبود می یابد ، معمولاً محکم تر است و اغلب منجر به کنترل بهتر ادرار می شود.
  • بوتاکس سم بوتولینوم نوع  A: به عضله ی مثانه تزریق می شود، این عامل می تواند به افرادی که مثانه بیش فعال دارند کمک کند.
  • مواد حجیم کننده: به بافت اطراف مجرای ادرار تزریق می شوند، اینها به بسته نگه داشتن مجرای ادرار کمک می کند.
  • تحریک کننده عصب ساکرال: این زیر پوست باسن کاشته می شود .یک سیم آن را به عصبی متصل می کند که از نخاع به مثانه می رود. سیم پالس الکتریکی را تحریک می کند که عصب را تحریک می کند و به کنترل مثانه کمک می کند.

عمل جراحی برای درمان بی اختیاری ادرار

اگر روش های درمانی دیگر مؤثر نباشد، جراحی گزینه ی مناسب است. زنانی که قصد بچه دار شدن دارند، باید قبل از تصمیم گیری و اقدام، در مورد روش جراحی با پزشک صحبت کنند

  • روش های طناب کشی: برای کمک به حمایت از مجرای ادرار و جلوگیری از نشت ادرار، مشی زیر گردن مثانه وارد می شود.
  • Colposuspension  بلند کردن گردن مثانه می تواند به رفع بی اختیاری ناشی از استرس کمک کند.
  • اسفنکتر مصنوعی: ممکن است اسفنکتر مصنوعی یا دریچه ای برای کنترل جریان ادرار از مثانه به مجرای ادرار وارد شود.

گزینه های دیگر برای حل بی اختیاری ادرار

کاتتر ادراری: لوله ای که از مثانه، از طریق مجرای ادراری، خارج می شود و از بدن داخل کیسه ای می شود که ادرار را جمع می کند.

پدهای جاذب: طیف گسترده ای از پدهای جاذب برای خرید در داروخانه ها و سوپر مارکت ها و همچنین بصورت آنلاین در فروشگاه های اینترنتی است.

علل

علل و نوع بی اختیاری ارتباط نزدیکی باهم دارند.

بی اختیاری ناشی از استرس شامل عوامل زیر است:

  • بارداری و زایمان
  • یائسگی، زیرا افت یا کاهش استروژن می تواند عضلات را ضعیف تر کند
  • هیسترکتومی و برخی روش های جراحی دیگر
  • سن
  • چاقی
  • بی اختیاری ناشی از تحریک
بی اختیاری ناشی از استرس

 

موارد زیر به عنوان بی اختیاری اضطراب شناسایی شده است:

  • سیستیت ، التهاب آستر مثانه
  • شرایط عصبی مانند بیماری های مختلف اسکلروز، MS، سکته مغزی و بیماری پارکینسون
  • پروستات بزرگ شده ، که می تواند باعث ریزش مثانه شود و مجرای ادرار تحریک شود.
  • بی اختیاری سرریز : این اتفاق زمانی رخ می دهد که انسداد یا انسداد مثانه وجود داشته باشد.
  • موارد زیر ممکن است باعث انسداد شود:
  • بزرگ شدن غده پروستات
  • تومور در حال فشار به مثانه
  • سنگ های ادراری
  • یبوست
  • عمل جراحی بی اختیاری ادرار

این موارد می تواند ناشی از:

  • نقص آناتومیکی که از بدو تولد وجود دارد
  • آسیب نخاعی که باعث اختلال در سیگنالهای عصبی بین مغز و مثانه می شود
  • یک فیستول، هنگامی که یک لوله یا کانالی بین مثانه و یک ناحیه نزدیک ایجاد می شود ، معمولاً مهبل است.

علل دیگر شامل موارد زیر است:

  • برخی از داروها، به ویژه برخی از داروهای ادرارآور، داروهای ضد فشار خون، قرص های خواب، آرام بخش و شل کننده های عضلانی
  • الکل
  • عفونت ادراری UTI

نوع بی اختیاری ادرار به طور معمول با علت هایی در ارتباط است. که باید با متخصص ارولوژی مشورت نمایید.

این علت ها شامل موارد زیر هستند:

  • بی اختیاری ناشی از استرس: ادرار هنگام سرفه، خندیدن یا انجام برخی فعالیت ها، مانند دویدن یا پریدن، بیرون می زند.
  • بی اختیاری ناشی از اضطراب: یک اضطراب ناگهانی و شدید برای ادرار کردن وجود دارد و ادرار در همان زمان یا فقط بعد از آن نشت می کند.
  • بی اختیاری سرریز کردن ادرار: عدم توانایی در تخلیه مثانه به طور کامل می تواند منجر به نشت شود.
  • بی اختیاری ناشی از پر بودن مثانه: مثانه نمی تواند ادرار را ذخیره کند.
  • بی اختیاری عملکردی: ادرار خارج میشود زیرا فرد نمی تواند به موقع به حمام برسد، احتمالاً به دلیل مشکل حرکتی.
  • بی اختیاری مختلط: ترکیبی از انواع بی اختیاری های ذکر شده

 

علائم

علائم اصلی، نشت غیرعمدی ادرار است. چه زمانی و چگونه این اتفاق می افتد، به نوع بی اختیاری ادرار بستگی دارد.

بی اختیاری ناشی از استرس

این رایج ترین نوع بی اختیاری ادرار است، به خصوص در زنانی که زایمان داشته اند یا دچار یایسگی شده اند.  در این حالت “استرس” به جای فشار روانی به فشار جسمی اشاره دارد. هنگامی که مثانه و عضلات درگیر در کنترل ادرار تحت فشار اضافی ناگهانی قرار می گیرند، فرد ممکن است به طور غیرمستقیم ادرار کند. مراجعه به متخصص ارولوژی توصیه می شود.

اقدامات زیر ممکن است باعث بی اختیاری استرس شود:

  • سرفه، عطسه، یا خندیدن
  • بلند کردن سنگین
  • ورزش

بی اختیاری ناشی از تحریک 

همچنین به عنوان بی اختیاری رفلکس یا “مثانه بیش فعال” شناخته می شود، این دومین نوع متداول بی اختیاری ادرار است .یک انقباض ناگهانی و غیر ارادی در عضله دیواره عضلانی مثانه وجود دارد که باعث می شود که نیاز به ادرار کردن وجود داشته باشد که نمی توان جلوی آن را گرفت. برای حل این مشکل باید به متخصص ارولوژی مراجعه نمایید.

درصورت نیاز به دفع ادرار، فرد قبل از ترشح ادرار ،مدت زمان کوتاهی فرصت دارد.

نیاز به ادرار ممکن است ناشی از:

  • تغییر ناگهانی موقعیت
  • صدای جاری شدن آب 
  • رابطه جنسی، خصوصاً هنگام ارگاسم

عضلات مثانه به دلیل آسیب به اعصاب مثانه، سیستم عصبی یا به خود ماهیچه ها می توانند به صورت غیر ارادی فعال شوند.

سرریز شدن ادرار 

این امر بیشتر در آقایان با مشکلات غده پروستات، مثانه آسیب دیده یا مجرای ادرار مسدود شده مشاهده می شود. غده پروستات بزرگ شده می تواند مثانه را انسداد دهد.

مثانه نمی تواند ادراری که بدن ایجاد کرده را نگه دارد، یا مثانه نمی تواند به طور کامل خالی شود و باعث می شود مقادیر کمی از نشت ادرار میشود

اغلب، بیماران باید به دفعات ادرار کنند و ممکن است “دریبل” یا قطره مداوم ادرار از مجرای ادرار را تجربه کنند.

بی اختیاری مخلوط

علائم فشار خون و بی اختیاری اضطراب در فرد وجود خواهد داشت. برای حل این مشکل باید به متخصص ارولوژی مراجعه نمایید.

بی اختیاری عملکردی

با بی اختیاری عملکردی، فرد می داند که نیاز به ادرار کردن وجود دارد، اما به دلیل مشکل تحرک، نمی تواند به موقع به دستشویی برسد.

علل شایع بی اختیاری عملکردی عبارتند از:

 

  • گیجی
  • زوال عقل
  • ضعف بینایی یا ضعف در حرکت
  • عدم چابکی باعث می شود که به موقع نتواند دکمه شلوار خود را باز کند
  • افسردگی، اضطراب یا عصبانیت می تواند منجر به عدم تمایل به استفاده از حمام شود بی اختیاری عملکردی در بین سالمندان شیوع بیشتری دارد و در خانه سالمندان شایع است.

بی اختیاری کامل

این یا به این معنی است که فرد به طور مداوم ادرار نشت می کند، یا به طور منظم نشت غیر قابل کنترل ادرار دارد.

ممکن است بیمار یک مشکل مادرزادی داشته باشد، ممکن است آسیب به نخاع یا سیستم ادراری وجود داشته باشد یا ممکن است بین مثانه و مثًلاً مهبل سوراخ فیتسول ایجاد شود.

عواملی که منجر به خطر می شود

موارد زیر عوامل خطر مرتبط با بی اختیاری ادرار است:

  • چاقی: این فشار اضافی به مثانه و ماهیچه های اطراف می زند. این ماهیچه ها را تضعیف می کند و در صورت عطسه یا سرفه فرد نشت بیشتری ایجاد می کند.
  • سیگار کشیدن: این می تواند به یک سرفه مزمن منجر شود، که ممکن است منجر به انواع     بی اختیاری شود.
  • جنسیت: زنان شانس بیشتری برای ابتلا به بی اختیاری استرس نسبت به مردان دارند، به ویژه اگر فرزندان داشته باشند.
  • سن: عضلات مثانه و مجرای ادرار با افزایش سن ضعیف می شوند.
  • برخی از بیماری ها و شرایط: دیابت، بیماری کلیوی، آسیب نخاعی و بیماری های عصبی، به عنوان مثال سکته مغزی، خطر را افزایش می دهد.
  • بیماری پروستات: بی اختیاری ممکن است بعد از عمل پروستات یا پرتودرمانی ایجاد شود.

تشخیص بی اختیاری ادرار

راه های تشخیص بی اختیاری ادرار شامل موارد زیر است:

  • خاطرات مثانه: فرد ثبت می کند که چه مقدار نوشیدن می کند ، هنگام ادرار کردن، چه مقدار ادرار تولید می شود و تعداد قسمت های بی اختیاری.
  • معاینه بدنی: پزشک ممکن است واژن را معاینه کرده و قدرت عضلات کف لگن را بررسی کند .

آنها ممکن است رکتوم یک بیمار مرد را معاینه کنند که آیا غده پروستات بزرگ شده است یا خیر.

  • ادرار: آزمایش هایی برای علائم عفونت و ناهنجاری ها انجام می شود.
  • آزمایش خون: این می تواند عملکرد کلیه را ارزیابی کند.
  • اندازه گیری باقیمانده ادرار : این روش تشخیص میدهد که بعد از دفع ادرار چه مقدار ادرار در مثانه باقی می ماند 
  • سونوگرافی لگن: تصویری را ارائه می دهد و ممکن است به تشخیص هرگونه ناهنجاری کمک کند.
  • تست استرس: از پزشک خواسته می شود در حالی که پزشک از دست دادن ادرار مراقبت می کند فشار ناگهانی اعمال کند.
  • آزمایش ادرودینامیک: این تعیین می کند چه مقدار فشار مثانه و عضله اسفنکتر ادرار می تواند تحمل کند.
  • سیستوگرام: یک روش با اشعه X تصویری از مثانه ارائه می دهد.
  • سیستوسکوپی: یک لوله نازک با یک لنز در انتها به مجرای ادرار وارد می شود. پزشک می تواند هرگونه ناهنجاری در دستگاه ادراری را مشاهده کند.

عوارض بی اختیاری ادرار

ناتوانی در حفظ ادرار بعضی اوقات می تواند منجر به ناراحتی، خجالت و گاهی مشکلات جسمی دیگر شود.

این موارد شامل:

  • مشکلات پوستی – فردی که بی اختیاری ادرار دارد به احتمال زیاد به دلیل وجود پوست مرطوب، دارای زخم های پوستی، بثورات و عفونت های پوستی است. این برای ترمیم زخم ها بد است و همچنین باعث عفونت های قارچی می شود.
  • عفونت ادراری – استفاده طولانی مدت از سوند ادرار خطر عفونت را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد.
  • پرولاپس – قسمتی از واژن، مثانه و برخی مواقع مجرای ادرار می تواند وارد ورودی مهبل شود.

این معموًلاً در اثر ضعف عضلات کف لگن ایجاد می شود.

خجالت باعث می شود که افراد از نظر اجتماعی عقب نشینی کنند و این عامل می تواند به افسردگی منجر شود. هر کسی که نگران بی اختیاری ادرار است، باید به پزشک مراجعه کند، زیرا می تواند به فرد کمک کند.

منبع

مترجم: یگانه عرب

3 خرداد 1399 توسط یگانه عرب 0 دیدگاه

بزرگی پروستات بر رابطه ی جنسی چه اثراتی دارد؟

بزرگی پروستات را با مراجعه به متخصص ارولوژی خوب مثل دکتر علیرضا عابدی در اصفهان درمان نمایید.

مردان سالخورده نسبت به مردان جوانتر پروستات بزرگتری دارند، زیرا پروستات با افزایش سن فرد رشد می کند. بزرگ شدن پروستات که ناشی از سرطان نباشد، هایپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH) نامیده می شود.

BPH می تواند باعث ایجاد مشکلاتی در دفع ادرار شود و برخی از درمان ها می توانند منجر به مشکلات جنسی و سایرعوارض جانبی شوند. برای درمان این مشگل به متخصص ارولوژی مراجعه نمایید.

اثرات بزرگی پروستات

 بزرگی پروستات ممکن است اثرات زیادی بر سلامت فرد داشته باشد، از جمله روابط جنسی آنها.

بزرگی پروستات مستقیماً بر توانایی فرد در ادرار کردن تأثیر می گذارد. این تأثیرات شامل موارد زیر است:

• نیاز مکرر به دفع ادرار

• احساس تخلیه نشدن مثانه

• نیاز شدید به دفع ادرار

• جریان ضعیف ادرار

• مشکل در شروع یا متوقف کردن ادرار

مشکلات پروستات همچنین می تواند باعث بروز مشکلات جنسی شود. میزان هرگونه مشکل جنسی با توجه به وضعیت پروستات متفاوت است. برخی از عوارض جانبی جنسی رایج عبارتند از:

• اختلال نعوظ (ED)

• کاهش رضایت (ارضا) جنسی

• مشکلات مربوط به حفظ نعوظ

• کاهش میل جنسی

این وضعیت ها همچنین ممکن است بسته به موارد زیر متفاوت باشند:

•سن

• ژنتیک

• اضطراب

BPH و ED

BPH و ED وضعیت های جداگانه ای هستند که باهم مرتبط اند. ED  معمولا به این معنی است که مرد قادر به ایجاد یا حفظ نعوظ نیست.

اگرچه ED ممکن است در اثر بیماری های مختلفی مانند بیماری های قلبی، دیابت، سطح تستوسترون پایین یا مسائل روانشناختی ایجاد شود، اما می تواند توسط BPH هم بدتر شود.

برخی از داروهای مورد استفاده در درمان بزرگی پروستات می توانند باعث ED شوند. با این حال، برخی از داروهای مورد استفاده در درمان ED می توانند به بهبود علائم BPH کمک کنند.

اگرچه هیچ یک از داروهای تجویز شده برای ED ، برای معالجه بزرگی پروستات تأیید نشده است، اما مطالعات اولیه نشان می دهد که مردانی که داروهای ED مصرف می کنند ممکن است مقداری علایم پروستات آن ها تسکین یابد.

 داروهای ED متعددی در درمان بزرگی پروستات موفق بوده اند. این داروها شامل:

• واردنافیل (لویترا)

• سیلدنافیل (ویاگرا)

• تادالافیل (Cialis)

به عنوان مثال، یک مطالعه نشان داد که مردانی که 10 میلی گرم واردنافیل دو بار در روز به مدت 8 هفته مصرف می کردند، در مقایسه با گروه مشابهی که دارونما(پلاسبو) مصرف می کردند، بهبودی چشمگیری در علائم پروستات خود داشتند.

مطالعه دیگری نشان داد که مردانی که روزانه 5 میلی گرم تادالافیل مصرف می کردند، هم در علائم پروستات وهم درعلایم ED بهبودی چشمگیری مشاهده کردند.

اما قبل از مصرف داروی ED برای درمان علائم بزرگی پروستات، با پزشک مشورت کنید.

داروهای ED دارای عوارض جانبی بالقوه ای هستند که می تواند شرایط برای برخی از مردان به خصوص در مواردی که سابقه شرایط زیر را دارند، خطرناک کند:

• سکته مغزی

•آنژین ناپایدار

• حمله قلبی

• فشار خون بالا کنترل نشده

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید

 بررسی مرتب پروستات برای اکثر مردان بالای 50 سال توصیه می شود.

انجمن سرطان آمریکا توصیه می کند که مردان زیر بعد از گفتگو با پزشکان در مورد خطرات و مزایای آن، پروستات خود را به طور منظم بررسی کنند:

• افراد بالای 50 سال با ​​ریسک متوسط ابتلا به سرطان پروستات

• افراد بالای 45 سال با ریسک متوسط

• افراد بالای 40 سال با ریسک بالا

غربالگری پروستات می تواند به رد سرطان، به عنوان دلیلی برای علائم فرد کمک کند.

به طور کلی، در صورت بروز هرگونه علائم بزرگی پروستات، باید مرد مراقبت های پزشکی را پیگیری کند.

درمان

 گزینه های درمانی متعددی ممکن است به کاهش شدت علائم بزرگی پروستات کمک کند. مردی که علائم را تجربه می کند باید گزینه های موجود را با کمک پزشک خود پیدا کند. درمان ها ممکن است شامل داروها، گزینه های جراحی و درمان های خانگی یا تغییر شیوه زندگی باشد. برای درمان به متخصص ارولوژی مراجعه نمایید.

برخی از داروهای موجود برای درمان بزرگی پروستات عبارتند از:

• دوکسازوسین

• ترازوسین فیناستراید

• دوتاستراید

• دوتاستراید-تامسولوسین

با این حال، این داروها می توانند منجر به عوارض جانبی جنسی شوند، از جمله:

• کاهش فعالیت جنسی

• مشکلات مربوط به حفظ نعوظ

• مشکلات در ایجاد به نعوظ

جراحی بزرگی پروستات به چه صورت انجام می شود؟

اگر دارو علائم را کاهش ندهد، پزشک ممکن است عمل جراحی را توصیه کند. گزینه های جراحی شامل موارد زیر است:

TURP (برداشتن پروستات از طریق پیشابراه)، که در آن مقداری از بافت پروستات برداشته می شود.

TUIP ( برش پروستات از طریق پیشابراه) که در آن شیارها (کانال هایی) در پروستات ایجاد می شود.

TUMT (ترموتراپی مجرای پروستات با مایکروویو) که در آن مایکروویو بافت اضافی پروستات را از بین می برد.

بالابردن مجرای ادراری پروستات، جایی است که بافت پروستات از مجرای ادرار دور می شود.

روش TURP یک روش درمانی مناسب برای بزرگی پروستات است، اما این روش تهاجمی ترین گزینه است. در مقایسه با روش های دیگر، TURP همچنین منجر به عوارض جانبی جنسی بیشتر، مانند ED و مشکلات انزال می شود.

همچنین مردانی که تحت TURP قرار گرفته اند نیز انزال خشک را گزارش کرده اند، به این معنی که مایع منی به جای بیرون آمدن از آلت تناسلی هنگام ارگاسم وارد مثانه می شود.

درمان های خانگی

 نوشیدن کمتر الکل و اجتناب از نوشیدن آن قبل از خواب ممکن است به درمان علائم بزرگی پروستات کمک کند.

طبق گزارش Prostate Cancer UK ، تغییرات در شیوه زندگی می تواند علائم بزرگی پروستات را کاهش دهد. برخی از تغییرات شامل موارد زیر است:

• کاهش مصرف الکل، شیرین کننده ها و سودا گازدار

• اجتناب از نوشیدن هنگام عصر و قبل از خواب

• بررسی اینکه آیا داروها در علائم نقش دارند.

• حفظ وزن سالم

  • ورزش

هر فردی می تواند از ورزش منظم و مناسب ​​بهره مند شود. ورزش منظم می تواند به بهبود سلامت قلب و عروق و جریان خون کمک کند. برخی ورزش ها مانند تمرینات کگل می توانند علائم مرتبط با بزرگی پروستات را بهبود ببخشند.

چشم اندازی کلی از موارد ذکر شده

بسیاری از مردان با افزایش سن، بزرگی پروستات تجربه می کنند، زیرا رشد غده در طول زندگی متوقف نمی شود. مردان، با بالا رفتن سن باید آزمایش های منظم پروستات برای بررسی سرطان پروستات انجام دهند.

 داروهای متعدد، تغییر در شیوه زندگی و گزینه های جراحی در دسترس هستند که به کاهش اثرات بزرگی پروستات بر زندگی کمک می کند. با درمان مناسب، معمولاً مردان می توانند یک زندگی جنسی منظم را حفظ کنند.

منبع: مدیکال نیوز تودی

مترجم: یگانه عرب

25 اسفند 1398 توسط علیرضا نادری 0 دیدگاه

بیماری های جنسی

بیماری های جنسی به طور کلی به بیماری های اطلاق می شود که از طریق تماس جنسی منتقل می شوند. عامل این بیماری های میتواند ویروس، باکتری و یا قارچ باشد. در این مقاله به معرفی چند عامل مهم در بیماری های جنسی و درمان آن ها می پردازیم.

طبق گزارش سایت پزشکی medicalnewstoday بیماری‌های مقاربتی عفونت‌هایی هستند که از طریق تماس جنسی از شخص به فرد دیگر منتقل می‌شوند. نواحی تناسلی عموماً دارای محیط‎های مرطوب و گرم هستند که برای رشد قارچ ها، ویروس‌ها و باکتری‎ها ایده آل هستند و افراد مختلف می‌توانند میکروارگانیسم ‌هایی را که در پوست یا غشاهای مخاطی دستگاه تناسلی ساکن هستند، منتقل کنند. ارگانیسم‌های عفونی همچنین می‌توانند در مایع منی، ترشحات واژن یا خون در حین مقاربت جنسی حرکت کنند.

کلامیدیا

افراد مبتلا به STD یا همان بیماری های جنسی این ارگانیسم را از طریق تماس جنسی پخش می کنند. این باکتری فقط انسان را آلوده می‌کند و شایع‌ترین علت عفونی بیماری‌های دستگاه تناسلی و چشم در سطح جهان است. زنان مبتلا به کلامیدیا معمولاً علائمی از خود نشان نمی‌دهند. علائم معمولاً غیر اختصاصی است و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • عفونت مثانه
  • تغییر در ترشحات واژن
  • درد خفیف پایین شکم
بیماری های جنسی
بیماری های جنسی

رابطه جنسی آلوده موجب سرطان می شود!

سرطان کاندروئید که همچنین به عنوان سیب زخم شناخته می‌شود یک عفونت باکتریایی است که در اثر استرپتوباسیلوس (Haemophilus ducreyi) ایجاد می‌شود. این عفونت باعث ایجاد زخم دردناک در دستگاه تناسلی می‌شود و فقط از طریق تماس جنسی گسترش می‌یابد.

این عفونت در کشورهای در حال توسعه به مراتب دیده می شود. این امر به دلیل عدم دسترسی به خدمات درمانی، کمبود این خدمات و عدم آموزش کافی در زمینه بهداشت جنسی و سایر عوامل است. در سال 2015، فقط 11 مورد از سرطان مبتلا به سرطان در ایالات متحده گزارش شده است. در طی 1 روز تا 2 هفته از ابتلا به عفونت، در بیمار یک برآمدگی ایجاد می‌شود که در طی یک روز به زخم تبدیل می‌شود. زخم تا 5 سانتی متر باشد که دردناک خواهد بود.

سرطان کاندروئید با یک دوره 7 روزه اریترومایسین، یک دوز خوراکی آزیترومایسین یا یک دوز واحد سفتریاکسون درمان می‌شود.

ضایعات خرچنگی شکل؛ ناشی از بیماری های جنسی

تظاهرات شپش‌های پوستی در درجه اول از طریق تماس جنسی گسترش می‌یابد. حیوانات خانگی هیچ نقشی در انتقال این شپش‌ها به انسان ندارند. این ضایعات به موهای پوستی متصل می‌شوند و ممکن است گاهی اوقات در زیر بغل، سبیل، ریش، مژه ها و ابروها مشاهده شود. این ارگانیسم ها از خون انسان تغذیه می‌کنند. اصطلاح رایج “خرچنگ” از ظاهر خرچنگ مانند این شپش ها ناشی می‌شود.

تب خال ناحیه تناسلی

این بیماری ناشی از ویروس تبخال (HSV) است و می تواند از طریق تماس جنسی منتقل شود. این ویروس روی پوست، دهانه رحم، دستگاه تناسلی و برخی دیگر از بدن تأثیر می‌گذارد و آن مناطق را آلوده می کند. دو نوع ویروس هرپس یا همان تبخال وجود دارد:

  • HSV-1، که همچنین به عنوان تبخال نوع 1 شناخته می‌شود.
  • HSV-2، که همچنین به عنوان تبخال نوع 2 شناخته می‌شود.

تبخال یک بیماری مزمن است و تعداد قابل توجهی از افراد مبتلا به تبخال هرگز علائم را نشان نمی‌دهند و از وضعیت تبخال خود اطلاع ندارند. این افراد باید از طریق معاینه و آزمایش های مختلف به بیماری خود پی ببرند.

HSV از طریق تماس مستقیم به راحتی از انسان به انسان قابل انتقال است. معمولاً انتقال HSV نوع 2 از طریق رابطه جنسی واژینال، دهانی یا مقعد صورت می‌گیرد. نوع 1 بیشتر از نی، ظروف و سطوح مشترک منتقل می‌شود. در بیشتر موارد، ویروس پس از ورود به بدن انسان به شکل خفته باقی مانده و علائمی از خود نشان نمی‌دهد.

علائم مرتبط با تبخال دستگاه تناسلی در صورت بروز ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تاول و زخم روی دهانه رحم
  • ترشحات واژن
  • درد هنگام ادرار
  • تب

جالب است بدانید بعضی از عفونت‌ها می‌توانند از طریق تماس جنسی منتقل شوند اما به عنوان بیماری های جنسی طبقه بندی نمی‌شوند. به عنوان مثال، مننژیت می‌تواند در طول تماس جنسی منتقل شود، اما افراد می‌توانند به دلایل دیگر نیز دچار عفونت مننژیت شوند. سازمان بهداشت جهانی (WHO) تخمین می زند که بیش از 1 میلیون بیمار جنسی هر روز در سطح جهان به وجود می‌آیند.

22 اسفند 1398 توسط علیرضا نادری 0 دیدگاه

سنگ کلیه، بیماری دردناک!

سنگ کلیه از بیماری های شایع دستگاه ادراری است و در افراد مختلف با توجه به رژیم غذایی و عوامل ژنتیکی رخ می دهد. در این مقاله برگرفته شده از سایت betterhealth به توضیح انواع بیماری های مرتبط به سنگ های کلیوی می پردازیم و علل هر یک را بررسی می کنیم. همچنین علائم ابتلا به سنگ کلیه را ارائه خواهیم کرد تا شما از وضعیت سلامتی کلیه های خود اگاهی لازم را کسب نمائید.

سنگ‌های کلیه رسوباتی سخت از مواد معدنی و نمکی هستند که در کلیه‌های شما تشکیل می‌شود. تشکیل سنگ کلیه دلایل زیادی دارد و می‌تواند بر هر بخشی از دستگاه ادراری شما – از کلیه‌ها تا مثانه – تأثیر بگذارد. غالباً، هنگامی که ادرار غلیظ می‌شود، سنگ تشکیل می‌شود و باعث می‌شود مواد معدنی تبلور شوند و به هم بچسبند.

آیا من سنگ کلیه دارم؟

سنگ کلیه ممکن است علائمی نداشته باشند اما هنگامی که درون لوله های ادراری و کلیه حرکت می کنند در این مرحله، ممکن است این علائم را تجربه کنید:

  • درد شدید در پهلو و پشت، زیر دنده‌ها
  • دردی که به قسمت تحتانی شکم و کشاله ران کشیده می‌شود
  • دردی که شدت آن در نوسان است
  • درد هنگام ادرار
  • ادرار صورتی، قرمز یا قهوه‌ای
  • نیاز مداوم به ادرار کردن

با حرکت سنگ در مجاری ادراری شما ممکن است درد ناشی از سنگ تغییر کند – به عنوان مثال، تغییر مکان به مکان متفاوت یا شدت آن افزایش یابد.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید

در صورت بروز علائم و نشانه‌هایی که نگران کننده هستند با پزشک خود مشورت کنید. درد آنقدر شدید است که نمی‌توانید آرام باشید یا  درد همراه با حالت تهوع و استفراغ است. در این مواقع سریعا به پزشک مراجعه کنید.

چرا سنگ کلیه ایجاد می شود؟

سنگ کلیه اغلب هیچ علت واحدی ندارد، اگرچه چندین عامل ممکن است خطر را افزایش دهند. این سنگ هنگامی ایجاد می‌شود که ادرار شما حاوی مواد تشکیل دهنده کریستالی – مانند کلسیم، اگزالات و اسید اوریک – باشد، زیرا مواد موجود در ادرار شما می‌توانند رسوب کنند. اگر ادرار شما ممکن است فاقد موادی باشد که از جمع شدن کریستال‌ها جلوگیری می‌کند و محیطی ایده آل برای تشکیل آن ایجاد می‌کند مشکل دوچندان می شود.

انواع سنگ کلیه

دانستن نوع سنگ مربوط به کلیه به تعیین علت کمک می‌کند و ممکن است سرنخ‌هایی در مورد چگونگی کاهش خطر ابتلا به سنگ بیشتر در کلیه به پزشک بدهد. انواع سنگ شامل موارد زیر است:

  1. سنگ‌های کلسیم: بیشتر سنگ‌های کلیه را تشکیل می دهند و معمولاً به شکل اگزالات کلسیم هستند. اگزالات ماده‌ای طبیعی است که در مواد غذایی موجود است و روزانه توسط کبد شما نیز ساخته می‌شود. برخی از میوه‌ها و سبزیجات و همچنین آجیل و شکلات دارای محتوای اگزالات بالایی هستند.
  2. سنگ‌های Struvite: سنگ‌های استروویت در پاسخ به عفونت مانند عفونت ادراری تشکیل می‌شوند. این سنگ‌ها می‌توانند به سرعت رشد کنند و کاملاً بزرگ شوند.
  3. سنگ‌های اسید اوریک: سنگ‌های اسید اوریک در افرادی که مایعات به اندازه کافی نمی‌نوشند یا مایعات زیادی از دست می‌دهند تشکیل می‌شود، افرادی که رژیم با پروتئین بالا می‌خورند و کسانی که نقرس دارند و برخی عوامل ژنتیکی همچنین ممکن است خطر ابتلا به سنگ های اسید اوریک را افزایش دهند.
  4. سنگ‌های کیستین: این سنگ‌ها در افراد دارای اختلال ارثی تشکیل می‌شود و باعث می‌شود کلیه‌ها مقدار زیادی از اسیدهای آمینه خاص (سیستینوریا) دفع کنند.

چه کسانی در معرض ابتلا به سنگ کلیه هستند؟

عواملی که خطر ابتلا به سنگ کلیه را افزایش می‌دهد عبارتند از:

  • تاریخچه خانوادگی: اگر شخصی در خانواده شما دارای سنگ کلیه باشد، احتمال اینکه شما نیز دچار سنگ شوید زیاد است.
  • کم آبی: نوشیدن آب کم می‌تواند خطر ابتلا به سنگ را افزایش دهد. افرادی که در آب و هوای گرم زندگی می‌کنند و افرادی که زیاد عرق می‌کنند ممکن است بیشتر از سایرین در معرض خطر قرار بگیرند.
  • رژیم‌های خاص: خوردن رژیم غذایی با پروتئین، سدیم (نمک) و قند زیاد ممکن است خطر ابتلا به برخی از انواع سنگ کلیه را افزایش دهد. نمک بیش از حد در رژیم غذایی میزان کلسیم شما را نیز افزایش می‌دهد.

ایجاد سنگ کلیه می‌تواند بسیار دردناک باشد. بسته به وضعیت شما، ممکن است به مصرف داروهای ضد درد و نوشیدن آب زیاد برای عبور از بیماری سنگ نیاز داشته باشید. در موارد دیگر – به عنوان مثال، اگر سنگ‌ها در مجاری ادراری قرار بگیرند، که با عفونت ادراری در ارتباط است و عوارض ایجاد می‌کند – ممکن است نیاز به عمل جراحی نیاز باشد.

7 بهمن 1398 توسط علیرضا نادری 0 دیدگاه

بیماری های پروستات

به گزارش سایت betterhealthate با افزایش سن بیماری های پروستات بیشت می شود!

در حدود 25 درصد از مردان در سن 55 سال و بالاتر، دچار بیماری پروستات هستند. این میزان در سن 70 سالگی به 50 درصد افزایش می‌یابد. مراحل اولیه بیماری پروستات ممکن است علامتی نداشته باشد.

اگر شما مرد هستید و در دهه 50 یا 60 به سر می برید، حتما با پزشک مشورت کنید که آیا غده پروستات شما دچار مشکل است یا خیر. اگر سابقه خانوادگی در مورد بیماری پروستات دارید احتمال مبتلا بودن شما بیشتر است.

انواع بیماری های پروستات

سه شکل شایع بیماری پروستات عبارتند از: التهاب، بزرگ شدن غیر سرطانی (هایپرپلازی خوش خیم یا BPH) و سرطان پروستات.

التهاب پروستات

در حالی که پروستاتیت می‌تواند در هر سنی مردان را تحت تأثیر قرار دهد، در مردان جوان‌تر بین 30 تا 50 سال بیشتر دیده می‌شود. انواع اصلی پروستاتیت عبارتند از:

  • پروستاتیت باکتریایی – عفونت حاد یا مزمن باکتریایی
  • پروستاتیت غیر باکتریایی – پروستات ملتهب که به عنوان سندرم درد مزمن لگن (CPPS) شناخته می‌شود.
  • پروستاتیت باکتریایی به خوبی به داروهای آنتی بیوتیکی که می‌توانند وارد پروستات شوند پاسخ می‌دهد.

پروستاتیت غیر باکتریایی یا CPPS شایع‌ترین شکل پروستاتیت است و مدیریت آن دشوارتر است. آزمایش واحدی برای تشخیص CPPS وجود ندارد، بنابراین پزشک شما باید سایر علل احتمالی علائم شما را قبل از درمان تشخیص دهد. بسته به نوع پروستاتیت، درمان پروستاتیت ممکن است داروهای ضد باکتری و درمانهای حمایتی باشد. درمان BPH ممکن است شامل داروهایی برای شل شدن عضله صاف غده یا کوچک شدن اندازه پروستات، و جراحی برای تولید کانال به‌صورت دائم گسترده در بخشی از مجرای ادراری باشد که از پروستات عبور می‌کند.

بزرگ شدن غیر سرطانی پروستات (BPH)

بزرگ شدن غیر سرطانی پروستات یا هیپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH) با افزایش سن مردان شایع‌تر است. این بیماری تهدید کننده زندگی نیست، اما می‌تواند به میزان قابل توجهی بر کیفیت زندگی شما تأثیر بگذارد.

بزرگ شدن غده پروستات باعث باریک شدن مجرای ادرار می‌شود و به پایه مثانه فشار می‌آورد و این می‌تواند به انسداد در جریان ادرار منجر شود. احتباس حاد ادرار. بسیار دردناک است و معمولاً با قرار دادن یک لوله نازک (سوند) برای رهاسازی ادرار به طور موقت تسکین می‌یابد. احتباس مزمن، که کمتر شایع است، می‌تواند منجر به تجمع خطرناک و بدون درد ادرار در مثانه شود. این حالت می‌تواند به عملکرد کلیه آسیب برساند.

سرطان پروستات در کمین بزرگسالان!

سرطان پروستات به طور معمول در مردان بالای 50 سال بسیار دیده می شود. در مطالعات اماری دیده شده که هر ساله حدود 16000 استرالیایی به این بیماری دچار می شوند. علت آن ناشناخته است، ام می توان گفت که پیشرفت سن و سابقه خانوادگی از عوامل مؤثر در آن است.

در مراحل اولیه سلول های سرطانی محدود به غده پروستات می‌شوند. با وجود انواع تهاجمی‌تر سرطان پروستات، سلول‌های سرطانی زود وارد سیستم‌های عروقی و لنفاوی می‌شوند و در سایر نقاط بدن گسترش می‌یابند که در آنها تومورهای ثانویه ایجاد می‌شود، خصوصاً در استخوان‌ها.

به طور کلی علائم بیماری مربوط پروستات ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • مشکلات ادرار مانند مشکل در شروع جریان ادرار
  • نیاز به ادرار کردن مکرر، به ویژه در شب
  • احساس اینکه مثانه نمی‌تواند به طور کامل خالی شود
  • ادرار دردناک
  • خون در ادرار
مقطع عرضی پروستات

تشخیص بیماری های پروستات

بیماری پروستات با استفاده از انواع آزمایشات تشخیص داده می‌شود، از جمله:

  • معاینه دیجیتال رکتال (DRE)، که پزشک برای بررسی اندازه پروستات، از طریق مقعد معاینه را انجام می دهد.
  • آزمایش خون آنتی ژن اختصاصی پروستات یا آزمایش PSA
  • آزمایش (MSU) برای بررسی عفونت یا خون در ادرار
  • اسکن‌های اولتراسوند و مطالعات جریان ادرار
  • بیوپسی پروستات

25 دی 1398 توسط علیرضا نادری 0 دیدگاه

وظیفه کلیه و مثانه در بدن چیست؟

عملکرد دستگاه ادراری فیلتر کردن خون و ایجاد ادرار به عنوان یک محصول جانبی است و اندام‌های دستگاه ادراری شامل کلیه‌ها، لگن، کلیه ، مجاری ادرار، مثانه و مجرای ادرار است. وظیفه ی این سیستم دفع مواد زاید و تنظیم فشار خون است. در این مقاله از وبسایت دکتر عابدی به شرح وظایف این دستگاه می پردازیم.

روده‎ مواد مغذی و مفید را از مواد غذایی می‌گیرد و سپس آن را به خون تحویل می‎دهد. در سلول های بدن مواد مغذی به انرژی تبدیل می‌شوند و بعد از اینکه بدن اجزای غذایی مورد نیاز خود را گرفت، پسماندها در روده و خون باقی می‌مانند.

کلیه به چه کاری در بدن مشغول است؟

سیستم‌های کلیوی و ادراری به بدن کمک می‌کند تا ماده سمی مایع به نام اوره را از بین ببرد و مواد شیمیایی مانند پتاسیم و سدیم و آب را به تعادل برساند. اوره وقتی تولید می‌شود که غذاهای حاوی پروتئین مانند گوشت، مرغ و سبزیجات خاصی در بدن تجزیه شوند. اوره در جریان خون به کلیه‌ها منتقل می‌شود و در آنجا همراه با آب و سایر مواد زاید به صورت ادرار برداشته می‌شود.

از دیگر کارکردهای مهم کلیه‌ها می‌توان به تنظیم فشار خون و تولید اریتروپویتین اشاره کرد که تولید گلبول‎های قرمز در مغز استخوان را کنترل می‌کند. کلیه‌ها همچنین تعادل اسید و باز را تنظیم کرده و مایعات را حفظ می‌کنند.

کلیه و مجاری ادراری
جایگاه کلیه ها در بدن

این جفت اندام‌های قهوه‌ای مایل به زرد در زیر دنده‌ها و پشت بدن قرار دارد. عملکرد آن‎ها این است که:

  • مواد زائد و داروها را از بدن دور کنند
  • مایعات بدن را متعادل کنند
  • هورمون‌ها را برای تنظیم فشار خون آزاد کنند
  • تولید گلبول‌های قرمز را کنترل کنند

کلیه از چه بخش هایی تشکیل شده و هر یک چه وظیفه ای دارند؟

کلیه‌ها اوره‌ها را از طریق دستگاه‌های کوچک فیلتر به نام نفرون از خون خارج می‌کنند. هر نفرون از یک کلاف مویرگ‎های خونی کوچک، به نام گلومرول و یک لوله کوچک به نام توبول کلیوی تشکیل شده است. اوره به همراه آب و سایر مواد زائد، در هنگام عبور از نفرون و پایین لوله‌های کلیوی کلیه، ادرار را تشکیل می‌دهد.

دو حالب (میزنای) باریک ادرار را از کلیه‌ها به مثانه منتقل می‌کنند. عضلات موجود در دیواره‌های حالب به طور مداوم منقبض و منبسط می‌شوند و ادرار را به سمت پایین کشیده و از کلیه‌ها دور می کنند. اگر ادرار به عقب برگردد یا اجازه ایستادن داشته باشد، ممکن است یک عفونت کلیوی ایجاد شود. تقریباً در هر 10 تا 15 ثانیه، مقادیر کمی ادرار از مجرای ادرار به مثانه تخلیه می‌شود.

آناتومی دستگاه ادراری

مثانه این اندام توخالی مثلثی در قسمت پایین شکم قرار دارد و توسط رباط‌هایی که به اندام‎های دیگر و استخوانهای لگن وصل می‌شوند، در محل خود نگهداری می‌شود. دیواره مثانه برای ذخیره ادرار شل می‌شود و گسترش می‌یابد وهنگام دفع مثانه منقبض شده و محتوای خود را از طریق میزراه خارج می‎کند. مثانه بزرگسالان سالم می‌تواند ادرار را به مدت دو تا پنج ساعت ذخیره کند.

دو ماهیچه اسفنکتر در مجرای خروجی ادرار وجود دارد که این عضلات دایره‌ای با بسته شدن محکم مانند یک باند لاستیکی در اطراف میزراه را گرفته اند و با شل شدن خود به مثانه در خروج ادرار کمک می‌کنند. اعصاب مثانه نیز اعصاب به فرد هشدار می‌دهند که زمان تخلیه ادرار و خالی کردن مثانه است.

مکانیسم تخلیه ادرار چگونه است؟

زمانی که مغز به مثانه سیگنال انقباض را ارسال می‎کند در همین زمان، به عضلات اسفنکتر برای استراحت اجازه می‌دهد تا ادرار مثانه که محصول کلیه است از مجرای ادرار خارج شود. هنگامی که تمام این سیگنال‌ها به ترتیب صحیح رخ می‌دهند، تخلیه ادرار طبیعی اتفاق می افتد.

ادرار سالم چه رنگی ست؟

  • ادرار سالم، کم رنگ یا رنگ زرد شفاف است.
  • ادرار رنگ تیره یا زرد تیره به معنای نیاز به آب بیشتری است.
  • رنگ تیره و قهوه‌ای ممکن است نشان دهنده مشکل کبدی یا کم آبی شدید باشد.
  • ادرار صورتی یا قرمز ممکن است به معنای خون در ادرار باشد و باید آزمایش گرفته شود.

23 دی 1398 توسط علیرضا نادری 0 دیدگاه

درمان زگیل تناسلی

زگیل‌ های معمول در اثر ویروس ایجاد می‌شوند و با تماس پوستی منتقل می‌شوند. بعد از اینکه پوست شما در معرض ویروس قرار گرفت، می‌تواند بعد از دو یا شش ماه زگیل ایجاد کند. زگیل‌های معمولی بی ضرر هستند و سرانجام به خودی خود از بین می‌روند اما بسیاری از مردم تصمیم می‎گیرند تا آن ها را از بین ببرند زیرا آن را خسته‎کننده یا شرم آور می‌دانند. برخی از زگیل ها فقط در اندام های تناسلی ایجاد می‎شوند که به آن‎ها زگیل های تناسلی می‎گویند.


برخی علائم زگیل

  • برجستگی‌های کوچک، گوشتی و دانه دار
  • رنگ قرمز، سفید، صورتی یا برنزه
  • حاوی نقاط سیاه که رگ‎های خونی کوچک و لخته شده‌اند
درمان زگیل تناسلی
علائم زگیل تناسلی

آیا درمان زگیل ضرورت دارد؟

بیشتر زگیل‌های متداول بدون درمان از بین می‌روند، اگرچه ممکن است یک یا دو سال طول بکشد و ممکن است موارد جدیدی نیز ایجاد شود. برخی افراد تصمیم می‌گیرند که زگیل خود را توسط پزشک معالجه کنند زیرا انواع معالجه در خانه کار نمی‌کند و اثربخش نیست. همچنین زگیل‌ها آزار دهنده، با قابلیت شیوع و مختل کننده‎ی زیبایی هستند.

اهداف درمان برای از بین بردن زگیل، تحریک پاسخ سیستم ایمنی بدن برای مبارزه با ویروس یا از بین بردن مستقیم زگیل است. درمان ممکن است هفته‌ها یا ماه‌ها طول بکشد. حتی با درمان، زگیل‌ها ممکن است عود ‌کنند. پزشکان به طور کلی با کم درد ترین روش‌ها، به خصوص هنگام معالجه کودکان خردسال، شروع به کار می‎کنند.

راه های درمان زگیل تناسلی چیست و کدام موثرتر است

پزشک ممکن است یکی از روش‎های زیر را بر اساس موقعیت زگیل، علائم و ترجیحات شما پیشنهاد کند. این روش‌ها گاهی در ترکیب با درمان‌های خانگی مانند اسید سالیسیلیک استفاده می‌شود.

داروهای لایه بردار قوی‌تر (اسید سالیسیلیک): داروهای ضد زگیل با استفاده از اسید سالیسیلیک با از بین بردن لایه‌های زگیل عمل می‌کنند. این دارو ها باید به شکل مداوم و دقیق مصرف شوند. مطالعات نشان می‌دهد که اسید سالیسیلیک هنگام درمان با کرایوتراپی که در ادامه آن را شرح می‎دهیم مؤثر است.

  1. انجماد (کرایوتراپی): انجماد درمانی که در مطب پزشک انجام می‌شود شامل استفاده از نیتروژن مایع برای از بین بردن زگیل شما است. انجماددرمانی با ایجاد یک ورم در زیر و اطراف زگیل شما اثر می‌کند. سپس، بافت مرده طی یک هفته یا همین حدود از بین می‌رود.
    این روش همچنین ممکن است سیستم ایمنی بدن شما را برای مبارزه با زگیل‌های ویروسی تحریک کند. در این روش شما به احتمال زیاد به درمان‌های تکراری احتیاج خواهید داشت و باید هر از چندگاهی این درمان را تکرار کنید تا بهبودی کامل انجام شود.

عوارض جانبی کرایوتراپی شامل درد، تاول زدن و تغییر رنگ پوست در ناحیه تحت درمان است. از آنجا که این روش می‌تواند دردناک باشد، معمولاً برای درمان زگیل کودکان خردسال مورد استفاده قرار نمی‌گیرد.

کرایوترایپ
کرایوتراپی
  • اسید تری کلرواستیک: اگر اسید سالیسیلیک یا انجماد مؤثر نباشد، پزشک ممکن است اسید تری کلرواستیک را امتحان کند. با این روش پزشک ابتدا سطح زگیل را تراشیده و سپس اسید را با یک خلال دندان چوبی روی محل زگیل قرار می‎دهد. این روش نیز هر هفته به درمان‌های مکرر نیاز دارد. عوارض جانبی این نوع اسید می تواند شامل سوزش و ایجاد لکه باشد.
  • زگیل ابعاد بزرگی داشته باشد و ممکن است جای زخم در ناحیه تحت درمان باقی بماند.
  • زگیل از بین می‌رود. شواهد برای اثربخشی این روش محدود است و می‌تواند باعث درد و زخم شود. اما این روش امروزه بیش از پیش مورد استفاده قرار می گیرد زیرا درد آن هنگام استفاده از مواد بی حس کننده موضعی کاهش می یابد و همچنین این روش سریع انجام می‎شود.